ruhumdan akanlar20 yorum var - 22 Mayıs 2008 11:13Onlar çocukluk arkadaşıydı. Kaderleri doğduklarında yazılmıştı. Hayatın, ailelerinin ve kaderin yazdıklarını şikayet etmeden yaşadılar… Nesrin ve Metin in aileleri uzun yıllardır dosttular. Birbirlerini sever, sayar, her dertlerini sevinçlerini birlikte paylaşırlardı. İki ailede varlıklıydı. İki ailede nezih ve dürüst insanlardı. Saygılı seviyeli çevrelerinde sevilen bireylerden oluşuyordu. Bu iki ailenin dostlukları o kadar içtendi ki, evlerini bile yan yana yaptırmışlardı. İki ailenin de aynı dönemde birer çocukları oldu. Nesrin ve Metin. Nesrin ve Metin birlikte büyüdüler, hem arkadaş, hem kardeştiler. Birlikte oynadılar, birbirlerinde kaldılar. Ailelerin seyahatlerinde birlikte uyudular. Aynı okullara gittiler. Birbirlerini çok sever, o derecede kavga ederlerdi. Tekme tokat birbirlerine girdikleri çok olmuştu. Ama bir diğerinin canı yansa, diğerinin de yanar, birine laf söyleyeni diğeri eşek sudan gelene kadar döverdi. Dillendirilmemiş şeyler vardı. Aileler hep bunu istemişti ve konuşulmasa da her kes tarafından biliniyor ve vazgeçilmedi. Sessizce onaylanmış ve kabul edilmişti. Nesrin ve Metin okullarını bitirip evlenme çağı denen yaşa geldiklerinde iki aile iş ortaklıklarını büyütmüş, İstanbul a taşınmış, sessiz sakin güzel bir semtte büyükçe bir apartman yaptırılmış, hep birlikte mutlu mesut yaşıyorlardı. Nesrin de Metinde küçüklükten beri evleneceklerini bildikleri ve bunu kabul ettikleri (veya ettirildikleri için) başka kişilerle ilgilenmemişler hep bir arada olmuşlardı. İkisinde hayatında hiç kimse olmamıştı. Olamamıştı. Bir şekilde birbirlerini kıskanıyorlar ve bu tarz yaklaşımlara karşılıklı engel oluyorlardı. Düğün günü çok ihtişamlıydı. Memleketten uçaklar, otobüsler dolusu misafir gelmişti. Büyük bir otel misafirler için kapatılmıştı. Nesrin ve Metin e yine aynı apartmanda süper bir daire hazırlanmıştı. Peri masalı tüm ihtişamıyla devam etmekteydi. Görkemli düğün bitip, misafirler otellerine, aileler evlerine Nesrin ve Metin otelin balayı odasına çıktıklarında peri masalı sanki birden bitivermişti. Her şey çok güzeldi ama onlar kardeştiler en azından öyle büyütülmüş ve öyle hissediyorlardı. Karı koca olamazlardı. Ne yapacaklarını bilemez durumdaydılar. Bu sorunu şimdilik geçiştirip, çocukluklarından beri alışık oldukları gibi birbirlerine sarılıp uyudular. Gerçi ilkokuldan beri beraber uyumamışlardı ama hiç fark etmezdi. Aralarındaki bu sırrı saklamaya karar verdiler. Hayat devam ediyordu. Her şey dışardan olağanüstü görünüyordu. Nesrin ve Metin çocukluktan alışık oldukları kavgalarına, tekme tokat birbirlerine dalmalarına, eğlencelerine devam ediyorlardı. Sır sürmekteydi. Metin erkekliğinden, Nesrin kadınlığından şüphe duymaya başlamıştı. Kavga gürültü iyice artmaktaydı. İkisinde de aldatılma şüphesi üst düzeydeydi. Ailelerin artık tahammülü kalmamıştı. Ama kavgaya değil. Şimdiye kadar 1-2 çocuk olması gerekiyordu. Baskılar artmış, şüpheler kafalara kazınmaya başlamıştı. Neden çocukları olmuyordu. Doktora gitmeleri gerekiyordu. Neden bu ikisinin çocukları olmuyordu. Nesrin ve Metin köşeye sıkışmıştı. Doktora gidemezlerdi. Sorun başkaydı. İkisi de 25 yaşına gelmişti ve özellikle Metin kendinden fazlasıyla şüphe etmekteydi. Durumu değişmeye karar verdiler. Karı koca olmanın zamanı gelmişti. Milyarlarca insan yapabiliyorsa onlarda yapabilirdi. Denemelere başladılar ama bir türlü olmuyordu. Ya utanıyorlar ya kahkahalar gülüyorlardı. Bir gece içmeye karar verdiler. O kadar çok içtiler ki ne yaptıklarının farkında bile değillerdi. Sonraki 3 gün birbirlerinin yüzüne bakamadılar bile. 45 gün sonra Nesrin kendinde bir değişiklik hissetmeye başladı. İlk kızları doğduğunda bütün ailede bayram havası esiyordu. Nesrin ve Metin birbirlerine yavaş da olsa alışmaya başlıyorlardı. Yöntemlerini seviyorlardı. 2. çocukları da kız oldu. Dedeler bir de erkek torun olsun istiyorlardı. 3. çocuk erkek olmuştu. Nesrin ve Metin çok bunalıyorlardı. Birbirleri için asla vazgeçilmezdiler, ama aşk ve tutku kelimesinin anlamlarını bile bilmiyorlardı. Birbirlerini sadece seviyorlardı. Bu aile yaşamlarını etkiliyor, kavgalar gürültüler hiç eksik olmuyordu. Sıran kavgalarının olduğu bir akşam her zamanki gibi tekmeler havada uçuşuyordu, Metin hiç yapmadığı bir şeyi yaptı ve Nesrin in yüzüne bir tokat attı. İkisi de birbirlerini tekmeleme, itekleme alışıktı. Çocukluktan kalma şeylerdi bunlar. Tokat her şeyin sonu oldu. Nesrin Metin i evden kovdu. Metin artık üst katta annesinde kalıyordu. Nesrin çocuklarla kendi dairesinde. Aile boşanmalarına şiddetle karşı geliyordu. Bu onlar için mümkün değildi. Törelerinde bu kabul edilemezdi. Nesrin in huysuzlukları devam etti ve gizlice gidip boşandılar. Aile durumu öğrendiğinde ikisini de neredeyse vurucaktı. Durum gizli tutuldu. Sır olarak ailede kalıcak kimse bilmeyecekti. Aileler onları hala evli görüyorlardı. Boşanma diye bir şey söz konusu olamazdı. Yaşamları aynı şekilde devam etmeye başladı. Yine hep bir aradaydılar. Yemekler büyük aile sofrasında yeniliyor. Tatillere birlikte gidiliyor, hafta sonları hep beraber geziyorlardı. Sadece Metin üst katta kalıyordu. Bu da onlar için fazla bir sorun değildi. Dedeler ikisinin acilen evlenmesini ve bir erkek torun daha olmasını istiyorlardı. Nesrinle Metin in ilişkisi garipti. Hem vazgeçemiyorlar ve kıskanıyorlar, hemde birlikte olamıyorlardı. Kaderleri o hafta sonu değişmeye başladı. Nesrin ve Metin 3 çocuğu alarak hafta sonu tatiline gittiler. Güzel bir tatil dönüşü Nesrin in babası kıyametleri kopardı. Metinin babası ile karar alıp dünyayı ikisin başına dar ettiler.Madev birlikte gezip eğleniyorlar birlikte kalıyorlardı bu ne ahlaksızlıktı. Neden evlenilmiyordu. Darbe gibi bir karala evlenlerine karar verildi. Nesrin kıyameti koparıyordu. Metin ne yapacağını bilmez durumdaydı. Nesrin bütün hırsını Metin den çıkarıyor, kredi kartlarının dibine vuruyordu. Metin çaresizdi. Babalara karşı gelemezdi. Nesrinde bunu biliyordu. Hafta içi gizlice boşandıkları gibi aile arasında gizlice evlendiler. Her şey yolunda gibiydi. Nesrin 4. bebeğe hamile kaldığında kendide şaşkındı. Ailecek bir memleket gezisi düzenlendi. Arabayla geze geze gidilecekti. Gidildi. Gezildi. Eğlenildi. Dönüş yolu başlamıştı…. Arabada Nesrin Metin ve çocukları vardı. Büyük kız 12, küçük kız 11, oğlan 7 yaşındaydı. Nesrinin bebeği de karnında neredeyse 3 aylık olmuştu. …………… Yolda çok kamyon varmış, yağmur varmış... Ne olduğu anlaşılamamış. . He şey saniyeler içinde olmuş… İki kamyon arasında sıkışmışlar. 7 yaşındaki oğlan çocuk camdan fırlamış ve olay yerinde… Nesrin kendine geldiğinde çok düşkün olduğu oğlunun vefat ettiği haberi ile yıkılmış. Bir iç kanama geçirmiş. Bütün dikişleri tekrar açılmış. Dün gece Nesrin inde vefat haberi geldi. Bu yazıdaki Metin benim eski bir dostum sırdaşımdır…. ALLAH HEPSİNİN YARDIMCISI OLSUN. ACILARINI DERİNDEN PAYLAŞIYORUM. sadece alışkanlıklar,dayatmalar üzerine kurulmuş bir aile,ama ailenin dağılması....hele bu şekilde dağılması...çok üzücü...seninde başın sağolsun canım fenn 22 Mayıs 2008 11:29içten desteğiniz için teşekkür ederim hepinize, monaliza 23 Mayıs 2008 10:49zorla hersey olur.. cirkin olur, sagliksiz ve zayif olur ama olur.. bi ask olmaz.. o olmazsa da hicbirsey olmaz marooc 29 Mayıs 2008 15:22monacım ne diyeceğimi şaşırdım...:((( chatart 14 Haziran 2008 12:17offfff, oooffffffff diyorum... akines 24 Haziran 2008 20:44tarih temmuzun ortası ve yeni farkediyorum bu blogu.. geç oldu ama acını paylaşıyoruz.. allah yardımcıları olsun.. başınız saolsun.gözlerim dolarak okudum yazıyı... YaReM 19 Temmuz 2008 12:19bu yazıya puanı basanlar:
|